आकाश मोकळे करते

प्रतिमांमधे गुंतलो मी

मुळ स्वरुप समजेना

नाती गोती खूप जमली

सारा गोतावळा भोवताली

भावनांच्या कलकलाटात

विसरले आत्मभान ही

जेजे दिसले तेते सत्य

मनी भ्रम पोषित गेलो

मी , माझ्या भोव-यात

अजूनच फसत गेलो

जोपासले गंड वेगळाले

बुध्दीस टाकिलें गहाण

विसरलो नाद अनाहत अन्

गोंधळास जवळ केले

हेच आयुष्य खरे

मनास भुलवीत गेलो

घडत गेले संस्कार अन्

वाडा चिरेबंद करीत गेलो

किलकिल्या खिडकीतून

तिरीप प्रकाशाची येते

अधून मधून का होईना

आठवण तेजाची स्मरते

साठविले ते ते सारे

उध्वस्त करुन जाते

फोडूनी घडा विभ्रमांचा

आकाश मोकळे करते

आकाश मोकळे करते

अनिरुद्ध कवीश्वर-